Sakramenty

sakramentySakramenty, to widzialne znaki niewidzialnej łaski, udzielanej przez Chrystusa w sposób pewny i niezawodny.  Wszystkie one zostały ustanowione przez Chrystusa (Mt 28,19; 1 Kor 11,23-25; J 20,23; Jk 5,14; Dz 8,14-17) i oznaczają wydarzenie spotkania Boga z człowiekiem. Teologia uczy, że „oznaczają taki obrzęd liturgiczny, który z woli Chrystusa czyni człowieka niewidzialnie uczestnikiem życia Bożego i mocy zbawczej.” Sakramenty towarzyszą najważniejszym etapom rozwoju życia człowieka. Jest siedem sakramentów. Trzy z nich są niepowtarzalne: Chrzest, Bierzmowanie i Kapłaństwo – pozostawiają w duszy „niezmywalną pieczęć” – znak przymierza z Bogiem. Pozostałe cztery można przyjmować wielokrotnie. Chociaż Eucharystia jest określona jako Najświętszy Sakrament, to jednak decydujący jest Chrzest. który jest fundamentem życia chrześcijańskiego i bramą duchowego rozwoju. Sakramenty wyrażają i odżywiają wiarę; ułatwiają oddawanie czci Bogu; przemieniają i dokonują uświęcenia człowieka; budują i wzmacniają Wspólnotę Kościoła. Kościół jest przede wszystkim środowiskiem sakramentów. Aby przyjąć konkretny sakrament, wymagana jest wiarygodna prośba, odpowiednie przygotowanie i brak przeszkód ze strony prawa kościelnego.

***

chrzestSakrament chrztu jest początkiem chrześcijańskiego życia i włączeniem do wspólnoty Kościoła. Jest celebrowany jako obmycie wodą, któremu towarzyszy wyznanie wiary w Boga w Trójcy Jedynego. W naturalnej symbolice woda uwalnia od brudu i jest konieczna do tego, by żyć. Znak obmycia wodą oznacza pogrzebanie osoby ochrzczonej w śmierci Chrystusa, z której powstaje ona przez zmartwychwstanie z Nim jako nowe stworzenie do życia według Ducha Świętego. Imię, które otrzymujemy podczas chrztu ma nam przypominać, że jesteśmy dzieckiem Boga i świątynią Ducha Świętego, że uczestniczymy w społeczności świętych, aby przez zachowanie życia Bożego w sobie wrócić do domu Ojca.
Chrzest dziecka odbywa się w kościele parafialnym miejsca zamieszkania rodziców (nie ma znaczenia miejsce zameldowania).
*   W naszej parafii sakrament chrztu celebrujemy w II i IV niedzielę każdego miesiąca podczas Mszy św. o godz. 1300.
* Chrzest zgłaszają osobiście rodzice dziecka w kancelarii parafialnej około dwóch tygodni wcześniej. Otrzymują wtedy kwestionariusz, który w domu należy dokładnie i czytelnie wypełnić.
* W tygodniu przed chrztem (od poniedziałku do czwartku włącznie) należy dostarczyć do kancelarii parafialnej wypełniony kwestionariusz wraz z pozostałymi dokumentami, tj:
l) aktem urodzenia dziecka z USC (do wglądu)
2) aktem ślubu kościelnego rodziców (jeśli był zawarty w innej parafii)
3) świadectwami kwalifikacyjnymi rodziców chrzestnych z parafii ich zamieszkiwania
4) jeśli rodzice dziecka mieszkają w innej parafii, to także zgodą  na chrzest z parafii ich zamieszkiwania
* Wszystkich obowiązuje uczestniczenie w jednej katechezie przygotowawczej przed chrztem. W naszej parafii odbywa się ona w piątek przed niedzielą chrztu o godz.1730 w sali na  plebanii. Rodzice chrzestni mogą uczestniczyć w takiej katechezie w swoich parafiach (potrzebne jest potwierdzenie).
Kandydaci na rodziców chrzestnych winni spełniać następujące warunki:
1.    ukończone 16 lat
2.    przyjęty sakrament chrztu i bierzmowania
3.    uczniowie powinni aktualnie uczęszczać na katechizację
4.    małżonkowie powinni mieć ślub kościelny i żyć trwale w tym związku
5.    uczestniczenie w życiu Kościoła i systematyczne przystępowanie do sakramentów pokuty i Eucharystii
* Nie mogą być rodzicami chrzestnymi:
• nie posiadający odpowiedniego wieku
• młodzież, która nie uczęszcza na katechezę
• kto nie przyjął sakramentu bierzmowania
• obojętni (zaniedbani) religijnie
• żyjący w związku nie sakramentalnym
• prowadzący gorszący tryb życia
*  Gdyby chrzest św. miał być z jakiejkolwiek przyczyny przełożony na inny termin, należy o tym poinformować parafię.
*  W dniu Chrztu Św. (niedziela) należy przyjść do zakrystii kościoła 15 minut przed rozpoczęciem Mszy Św.(ok.1245), aby złożyć brakujące podpisy w księdze aktu chrztu (podpisują rodzice i chrzestni) i dopełnić pozostałe formalności
*   Rodzice i chrzestni powinni przed chrztem dziecka, przystąpić do spowiedzi. W tym  celu otrzymują  kartki, które przedkładają spowiednikowi do podpisania i przekazują księdzu przed Chrztem dziecka (przy podpisaniu aktu chrztu).
UWAGA: NIEDOPEŁNIENIE KTÓREGOŚ Z WARUNKÓW, WIĄŻE SIĘ Z PRZEŁOŻENIEM CHRZTU NA INNY TERMIN

***

bierzmowanieSakrament bierzmowania udoskonala łaskę chrztu. Chrzest wciela ochrzczonego do Kościoła, a bierzmowanie pogłębia więź z Kościołem i obdarza szczególną mocą Ducha Świętego. Sakramentu bierzmowania udziela biskup, który jest następcą apostołów, wybranych przez Chrystusa. Znakiem daru Ducha Św., podobnie jak w czasach apostolskich, jest gest nakładania rąk. Biskup modli się o Jego wylanie. Imię „chrześcijanin”, co znaczy „namaszczony”, bierze początek od imienia samego Chrystusa, którego Bóg namaścił Duchem Świętym. Drugim istotnym obrzędem sakramentu bierzmowania jest gest namaszczenia na czole krzyżmem, czyli poświęconą w Wielki Czwartek wonną oliwą. Symbolika oliwy posiada wielkie bogactwo znaczeniowe. Oliwa jest znakiem obfitości, radości, oczyszczenia, uzdrowienia, poza tym czyni elastycznym, udziela piękna, zdrowia i siły. Przez namaszczenie chrześcijanin otrzymuje znamię, pieczęć Ducha Świętego.
Młodzież przygotowanie do sakramentu bierzmowania rozpoczyna w III klasie gimnazjum. Kandydat zapisuje się we wrześniu i od października rozpoczyna uczęszczanie na spotkania formacyjne.
Sakrament bierzmowania udzielany jest w czasie uroczystej liturgii Mszy św. w drugim roku przygotowania.
Oddzielnie przyjmujemy zapisy młodzieży licealnej, która z różnych przyczyn nie przyjęła jeszcze tego sakramentu. Zapisać można się po Mszach św. w zakrystii, w kancelarii parafialnej w godzinach jej urzędowania
Dla osób starszych, już pracujących, którzy w odpowiednim czasie nie przygotowali się do bierzmowania i nie przyjęli tego sakramentu, przewidziany jest osobny tryb przygotowania do przyjęcia bierzmowania. Szczegółowe informacje można uzyskać w kancelarii parafialnej.
Świadek bierzmowania winien odznaczać się następującymi przymiotami:
być wystarczająco dojrzały do spełnienia tego obowiązku (ukończone 16 lat),
być wierzącym i praktykującym katolikiem,
należeć do Kościoła katolickiego i przyjąć trzy sakramenty wtajemniczenia chrześcijańskiego: chrzest, bierzmowanie i Eucharystię,
nie być wykluczonym przez prawo od czynności w aktach kościelnych.

***

pokutaSakrament pokuty. Całe Pismo św. mówi o miłosnej relacji Boga i człowieka, która przez grzech bywa zakłócona. Spowiedź tak naprawdę jest  wyznaniem Jezusa, który mówi: ja cię tak kocham, że moja miłość jest większa niż twój grzech i mojego odkrycia w prawdzie swojej grzeszności. Przychodzę, bo chcę się w tej miłości Pana Boga odnaleźć. Spotkanie z Chrystusem w sakramencie pokuty jest spotkaniem człowieka z lekarzem dusz. Człowiek staje w całej prawdzie przed Bogiem, by wyjawić Mu to, co go boli. W sakramencie pojednania chodzi o miłość i odbudowanie kredytu zaufania, jaki otrzymaliśmy od Boga na chrzcie świętym.
W naszej parafii sakrament pokuty i pojednania sprawujemy codziennie podczas każdej Mszy świętej.
Przygotowanie
Zanim penitent przystąpi do konfesjonału, by otrzymać rozgrzeszenie, powinien przypomnieć sobie warunki tego sakramentu i wypełnić pierwsze trzy:
rachunek sumienia
żal za grzechy
mocne postanowienie poprawy
szczera spowiedź
zadośćuczynienie Panu Bogu i bliźniemu
Po otrzymaniu rozgrzeszenia pozostaje do wypełnienia zadana pokuta i naprawienie szkód wyrządzonych swym postępowaniem.

***

s_chorychSakrament chorych nie ma na celu wyłącznie przygotowania człowieka na śmierć, lecz również umocnienie go w jego cierpieniach. „Człowiek niebezpiecznie chory potrzebuje szczególnej łaski Bożej, aby pod wpływem lęku nie upadł na duchu i podlegając pokusom nie zachwiał się w wierze. Dlatego Chrystus w sakramencie namaszczenia daje swoim wiernym, dotkniętym chorobą, potężną moc i obronę”. „Sakrament ten udziela choremu łaski Ducha Świętego, która pomaga całemu człowiekowi do zbawienia, a mianowicie umacnia ufność w Bogu, uzbraja przeciw pokusom szatana i trwodze śmierci. Dzięki tej pomocy chory może nie tylko znosić dolegliwości choroby, ale także je przezwyciężać i odzyskać zdrowie, jeżeli to jest pożyteczne dla zbawienia jego duszy. Jeżeli jest to potrzebne, namaszczenie odpuszcza grzechy i staje się dopełnieniem chrześcijańskiej pokuty”. W sakramencie chorych człowiek dostępuje udziału w zbawczej męce i śmierci Chrystusa. Kościół zachęca wszystkich cierpiących, chorych i umierających, aby świadomie łączyli się z męką i śmiercią Chrystusa i w ten sposób przysparzali dobra całemu ludowi Bożemu, przyczyniając się do jego zbawienia. Sakrament ten jest niejako konsekracją chorego, aby przez swoje cierpienia skutecznie przyczyniał się do zbawiania świata oraz aby przez śmierć sam wszedł do chwały niebieskiej. Wielu teologów twierdzi, że przez sakrament namaszczenia chorych Chrystus gładzi człowiekowi, przyjmującemu go w dobrej dyspozycji, nie tylko grzechy, ale również i wszystkie należne za nie kary, dzięki czemu zaraz po śmierci przechodzi on do chwały nieba.
W naszej parafii z wizytą do chorych kapłani  udają się w pierwsze piątki miesiąca na każdą wyraźną prośbę samego chorego lub jego opiekuna. Sakramentu chorych udziela się osobom wierzącym.
Chorych można zgłaszać w kancelarii parafialnej lub w zakrystii kościoła.

***

malzenstwoMałżeństwo to przymierze, przez które mężczyzna  i kobieta tworzą ze sobą wspólnotę całego życia, skierowaną ze swej natury na dobro małżonków oraz do zrodzenia i wychowania potomstwa. Małżeństwo między ochrzczonymi zostało podniesione przez Chrystusa do godności sakramentu. Dobro osoby oraz społeczeństwa ludzkiego i chrześcijańskiego łączy się ściśle z pomyślną sytuacją wspólnoty małżeńskiej i rodzinnej.
Małżonkowie w obecności kapłana udzielają sobie sakramentu małżeństwa. Zgoda, przez którą małżonkowie oddają się sobie i przyjmują wzajemnie, zostaje przypieczętowana przez samego Boga. Przymierze małżonków zostaje włączone w przymierze Boga z ludźmi. Prawdziwa miłość małżeńska włączana jest w miłość Bożą, a właściwa temu sakramentowi łaska, jest przeznaczona dla udoskonalenia miłości małżonków. Przez tę łaskę wspomagają się wzajemnie w życiu małżeńskim oraz w przyjmowaniu i wychowaniu do świętości potomstwa. Źródłem tej łaski jest Chrystus. Kościół nadaje wielkie znaczenie obecności Jezusa na godach w Kanie. Widzi w tym zapowiedź, że od tej pory małżeństwo będzie skutecznym znakiem obecności Chrystusa.
Sakramentu małżeństwa w naszym kościele udzielamy przede wszystkim w soboty, po wcześniejszym uzgodnieniu terminu w kancelarii parafialnej.
Informacje dla narzeczonych
1. Miejscem właściwym do zawarcia sakramentu małżeństwa jest parafia stałego miejsca zamieszkania narzeczonej (-go), gdzie dopełnia się też formalności przedślubnych.
2. Na trzy miesiące przed planowanym terminem ślubu narzeczeni zgłaszają się do duszpasterza. Przedstawiają: dowody osobiste i świadectwa chrztu św., wystawione nie wcześniej niż przed trzema miesiącami. Świadectwa powinny zawierać informacje dotyczące ewentualnego zawarcia małżeństwa i przyjęcia sakramentu bierzmowania. Wdowcy przedstawiają także kościelne świadectwa zgonu zmarłego współmałżonka.
3. Duszpasterz przeprowadza rozmowę z narzeczonymi i sporządza protokół na urzędowym formularzu. Celem rozmowy jest zbadanie, czy narzeczeni są stanu wolnego, czy nie zachodzą między nimi kanoniczne przeszkody do zawarcia małżeństwa i czy pragną zawrzeć małżeństwo zgodnie z nauką Kościoła. Ustala się wstępnie termin ślubu i omawia sprawy związane z przygotowaniem do małżeństwa.
4. Zawarcie ślubu kościelnego związane jest z zawarciem związku cywilnego ze względu na cywilne skutki małżeństwa. Zalecane jest zawarcie małżeństwa w formie ślubu „konkordatowego”. W tym wypadku należy przez ślubem kościelnym przedstawić zaświadczenie z USC, stwierdzające brak przeszkód cywilno-prawnych do zawarcia małżeństwa. Zaświadczenie jest ważne sześć miesięcy; w tym czasie powinien być zawarty ślub „konkordatowy”. Narzeczeni mogą zawrzeć związek cywilny przed ślubem kościelnym; w takim wypadku obowiązani są przedstawić świadectwo z USC duszpasterzowi.
5. Narzeczeni są zobowiązani do uczestnictwa w katechezie przedmałżeńskiej, która obejmuje w archidiecezji warszawskiej dziesięć spotkań (zalecone jest przygotowanie całoroczne), oraz do trzech rozmów w parafialnej poradni rodzinnej. Otrzymują od swego duszpasterza indeksy, w których poświadcza się udział w poszczególnych spotkaniach oraz wizyty w poradni rodzinnej. Indeksy przedstawia się przed ślubem przy spisywaniu aktu zawarcia małżeństwa.
6. Przed zawarciem małżeństwa wygłasza się przez dwie kolejne niedziele zapowiedzi w parafiach zamieszkania narzeczonych. Prośbę o wygłoszenie zapowiedzi w innej parafii kieruje duszpasterz, który sporządził protokół przedślubny.
7. Katolicy, którzy nie przyjęli jeszcze sakramentu bierzmowania, powinni, jeśli to możliwe, przystąpić do tego sakramentu przed zawarciem małżeństwa.
8. Sakrament małżeństwa wymaga od narzeczonych duchowego przygotowania i przyjęcia go w stanie łaski. Dlatego Kościół wzywa narzeczonych, żeby przystąpili do sakramentu pokuty dwukrotnie: zaraz po zgłoszeniu do protokołu przedślubnego i przed ślubem.
9. Ślub odbywa się z zasady w parafii, gdzie został spisany protokół przedślubny. W uzasadnionych wypadkach można zawrzeć małżeństwo w innych kościele parafialnym, po uzyskaniu od swego proboszcza zgody, zwanej licencją. Licencję wystawia się po ukończeniu katechez przedślubnych i wizytach w poradni rodzinnej oraz po wygłoszeniu zapowiedzi. Proboszcz parafii narzeczonej lub narzeczonego może upoważnić proboszcza innej parafii do pobłogosławienia związku oraz do przeprowadzenia kanonicznego postępowania przygotowawczego.
10. Akt zawarcia małżeństwa spisuje się w kancelarii parafii, w której odbędzie się ślub. W tym celu narzeczeni, w uzgodnionym terminie, zgłaszają się z dwoma świadkami (pełnoletni) i przedstawiają: zaświadczenie z USC do ślubu „konkordatowego” (3 egzemplarze) lub świadectwo zawartego już związku cywilnego oraz – gdy zawierają małżeństwo poza własną parafią – licencję z parafii, gdzie był sporządzony protokół przedślubny, a także, jeśli wcześniej tego nie uczynili, świadectwo ukończenia katechizacji przedmałżeńskiej. Świadkowie przedstawiają dowody osobiste.
11. Zgodnie z powszechną praktyką, z okazji zawarcia małżeństwa składa się ofiarę pieniężną na rzecz Kościoła. W wypadku ślubu na podstawie licencji, czwarta część sumy przeznaczonej na ten cel przypada parafii, która licencję wystawia.
12. Praktykujący katolicy zawierają małżeństwo podczas Mszy świętej, jeśli pozwala na to organizacja liturgii w świątyni. W przeciwnym razie małżeństwo błogosławi się poza Mszą świętą, w obrzędzie połączonym z Komunią świętą. Wykonywanie zdjęć i filmowanie podczas ślubu przez uprawnione osoby, a także miejsce składania życzeń, należy uzgodnić z ks. proboszczem.
13. Nie dopuszcza się sprawowania obrzędów zawarcia małżeństwa poza świątynią.

***