O mój umiłowany Jezu, Zbawicielu dusz, w Twoje Najświętsze Serce składam dziś całe moje życie: moje troski, moje radości, moje cierpienia — wszystko, co mam i czym jestem. Uczyń ze mnie narzędzie Twojego pokoju, a moją duszę uczyń mieszkaniem Twojej łaski.
Święty Ojcze, który z nieba patrzysz na nas z miłością, uproś mi u Boga dar niezachwianej wiary, głębokiej pokory i odwagi w codziennym niesieniu krzyża. Naucz mnie milczenia tam, gdzie trzeba milczeć, i mądrego słowa tam, gdzie trzeba mówić prawdę w miłości.
Daj mi, Panie, serce gorliwe, które płonie miłością ku Tobie nawet w szarości życia. Nie pozwól mi nigdy oddalić się od Ciebie przez grzech, ale racz mnie prowadzić drogą zbawienia, oświeconą światłem Twojej Ewangelii i sakramentów.
Matko Boża, której Ojciec Pio oddał swe serce, przytul mnie do swego Niepokalanego Serca i ucz, jak trwać przy Jezusie w każdej godzinie, tak jak trwałaś u stóp Jego Krzyża.
Święty Ojcze Pio, patronie cierpiących dusz i przewodniku pośród ciemności, wstawiaj się za mną każdego dnia. Bądź mi obrońcą przeciw podszeptom złego, a kiedy przyjdzie chwila próby, przypominaj mi o cierpliwości, z jaką Chrystus przyjął swój Krzyż.
Niech moje serce codziennie, na nowo, mówi: „Jezu, ufam Tobie. Jezu, kocham Cię. Jezu, bądź moją siłą i pokojem”. Prowadź mnie, Panie, przez dni łaski i przez noce duchowej walki — aż do wieczności, gdzie razem z Twoimi świętymi będę wielbił Twoje Imię.
Amen.
Jak modlić się tą modlitwą – duchowa droga świętego Ojca Pio
Drodzy bracia i siostry w Chrystusie, modlitwa ta jest wezwaniem do pełnej ufności i oddania się Bożemu miłosierdziu, w duchu, jaki cechował życie świętego Ojca Pio. Kiedy ją odmawiamy, niech nasze serca nie czynią tego jedynie słowami, ale niech pulsują pragnieniem świętości, codziennej wierności i gorącej miłości do naszego Zbawiciela. To modlitwa, która nie jest jedynie prośbą, ale także wyznaniem wiary. W niej zawiera się pragnienie przemiany oraz gotowość do dźwigania własnego krzyża — na podobieństwo Chrystusa i w duchu Ojca Pio.
Zachęcam, aby tę modlitwę odmawiać codziennie rano lub wieczorem, najlepiej na kolanach lub w ciszy przy krzyżu bądź ikonie Jezusa Miłosiernego. Niech stanie się ona częścią waszej stałej duchowej rutyny – nie recytacją, lecz szczerym wyznaniem duszy. Odmawiajcie ją z pokorą, a z czasem doświadczycie, jak przemienia serce, ucisza lęki i prowadzi przez życie w świetle Bożej łaski. To modlitwa kontemplacyjna, w której łączy się miłość, tęsknota i zawierzenie.
Głębszy sens modlitwy – mistyczna łączność z Chrystusem przez wstawiennictwo świętych
Umiłowani, modlitwa ta prowadzi nasze dusze ku źródłu życia, którym jest Serce Pana Jezusa. Oddając się Jemu przez codzienne wypowiadanie tych słów, wchodzimy w mistyczną, ojcowsko-dziecięcą relację z Chrystusem. Takie zawierzenie było znakiem rozpoznawczym świętego Ojca Pio, który w każdej sytuacji mówił: „Jezu, Ty się tym zajmij”. Modlitwa ta wyraża gotowość do przyjęcia zarówno łask, jak i cierpień – by jedno i drugie przyjmować z miłości do Boga i dla zbawienia dusz.
Warto dostrzec, że modlitwa ta nie jest skierowana jedynie do Boga, lecz także zawiera wezwania do Matki Najświętszej oraz świętego Ojca Pio. To znak, że Kościół święty – ten tryumfujący i ten pielgrzymujący – działa razem, a my, dzieci Boże, potrzebujemy nieustannego wsparcia wstawienników. Modlitwa ta przypomina, że nie jesteśmy sami. Bóg dał nam Maryję jako Matkę, a świętych jako przyjaciół i orędowników. Odmawiając te słowa sercem, wchodzimy w głębszą komunię świętych, w braterstwo dusz, które zmierzają do nieba tą samą drogą – przez krzyż, wiarę i miłość.
